Pozytywne wyniki terapii CAR-T w II linii leczenia chłoniaka rozlanego z dużych komórek B

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

Niedawno przedstawione wyniki badań klinicznych III fazy ZUMA-7 oraz TRANSFORM wskazują, że immunoterapia CAR-T (Yescarta oraz Breyanzi) zastosowana jako leczenie drugiej linii chłoniaka rozlanego z dużych komórek B (DLBCL) jest skuteczniejsza niż obecny standard terapeutyczny. Wyniki badań zaprezentowano na tegorocznym zjeździe Amerykańskiego Towarzystwa Hematologicznego (ASH), a w przypadku badania ZUMA-7 wyniki opublikowano ponadto w prestiżowym czasopiśmie New England Journal of Medicine

Terapia CAR-T polega na pobraniu od pacjenta limfocytów T – komórek układu odpornościowego, które są laboratoryjnie modyfikowane metodami inżynierii genetycznej w taki sposób, by stały się zdolne do rozpoznawania i eliminacji komórek nowotworowych. Taka modyfikacja jest konieczna, gdyż komórki nowotworowe mają zdolność do tzw. ucieczki spod nadzoru immunologicznego. „Ulepszone” limfocyty T są ponownie wprowadzane do organizmu chorego i wykorzystując naturalne mechanizmy układu odpornościowego walczą z nowotworem.

Europejska Agencja Leków zatwierdziła w leczeniu DLBCL dwie technologie CAR-T – Kymriah oraz Yescarta, jednak najwcześniej w III linii leczenia. Breyanzi – terapia CAR-T z badania klinicznego TRANSFORM – jest obecnie zatwierdzona przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) lecz nie EMA. Badania kliniczne ZUMA-7 oraz TRANSFORM dowodzą, że terapia CAR-T może być z powodzeniem stosowana na wcześniejszych etapach choroby – już w II linii leczenia. Wyniki te mogą w przyszłości być podstawą do zmiany oficjalnych wskazań do stosowania tych preparatów oraz wytycznych leczenia. Choć u ponad 60% chorych na DLBCL immunochemioterapia pierwszej linii daje długotrwałą skuteczność, istotnym problemem są przypadki pacjentów, u których następuje wczesny nawrót choroby lub brak odpowiedzi na leczenie. Dostępne obecnie opcje terapeutyczne cechują się niską skutecznością. Długoletnie przeżycie udaje się dzięki nim osiągnąć u około 20% pacjentów. 

Jakie były wyniki badania ZUMA-7?

Włączeni do badania pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy – w pierwszej liczącej 180 pacjentów miała być podawana terapia CAR-T axicabtagene ciloleucel (Yescarta), a w drugiej obecna terapia standardowa – immunochemioterapia, a następnie wysokodawkowana chemioterapia w połączeniu z przeszczepieniem macierzystych komórek krwiotwórczych. Jednym z kryteriów włączenia do badania była progresja choroby po maksymalnie 12 miesiącach od leczenia immunochemioterapią pierwszej linii. Wskaźnikiem określającym skuteczność leczenia było tzw. przeżycie wolne od zdarzeń (EFS), czyli czas po którym nastąpiła progresja choroby, konieczność rozpoczęcia nowej terapii przeciwnowotworowej lub śmierć.

Spośród 140 pacjentów przydzielonej do pierwszej grupy 94% otrzymało terapię CAR-T. W drugiej grupie jedynie u 36% z 179 pacjentów udało się dokonać przeszczepienia komórek macierzystych. Pacjenci, którzy nie zakwalifikowali się do przeszczepu mogli otrzymać terapię CAR-T. Stało się tak dla 56% pacjentów.

Mediana EFS wyniosła 8.3 miesiąca w przypadku terapii CAR-T w porównaniu z 2 miesiącami przy zastosowaniu terapii standardowej. Odsetek pacjentów, którzy przeżyli co najmniej 24 miesiące bez progresji choroby lub konieczności zmiany leczenia wyniósł 41% w grupie CAR-T i 16% w przypadku leczenia standardowego. Całkowitą odpowiedź na leczenie osiągnęło odpowiednio 65% i 32% pacjentów w badanych grupach. Dane dotyczące mediany całkowitego czasu przeżycia nie są jeszcze istotne statystycznie, jednak na dzień przeprowadzenia analizy widoczny był trend na korzyść CAR-T. 

Nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych dla terapii Yescarta. Najpoważniejszymi były zespół uwalniania cytokin, który wystąpił u 11 pacjentów (mediana czasu trwania 7 dni) oraz neurotoksyczność, która wystąpiła u 36 pacjentów (mediana czasu trwania 8.5 dni). Bezpośrednio wskutek podjętej terapii zmarł 1 pacjent leczony CAR-T i 2 pacjentów otrzymujących terapię standardową

Jakie były wyniki badania TRANSFORM?

Do badania TRANSFORM również zostali włączeni pacjenci, u których progresja choroby nastąpiła po maksymalnie 12 miesiącach od leczenia immunochemioterapią pierwszej linii. Kryteria włączenia do badania były jednak szersze – brali w nim udział również pacjenci z innymi typami chłoniaków nie-Hodgkina niż tylko DLBCL. W razie niepowodzenia w zastosowaniu terapii standardowej, również było możliwe przejście pacjentów do grupy leczonej CAR-T.

W badaniu TRANSFORM wzięło udział łącznie 184 pacjentów, którzy zostali losowo podzieleni na równoliczne grupy – jedna miała otrzymać leczenie standardowe a druga lisocabtagene maraleucel (Breyanzi). U 43 (47%) pacjentów dokonano przeszczepu komórek macierzystych, a 90 (98%) podano terapię CAR-T. 50 pacjentów przeszło do grupy leczonej CAR-T. Jako zdarzenia brane pod uwagę przy określaniu EFS zdefiniowano progresję choroby, brak odpowiedzi na leczenie, konieczność rozpoczęcia nowej terapii przeciwnowotworowej lub śmierć.

Zarówno mediana EFS jak i odsetek pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie były większe w przypadku terapii CAR-T. Mediana EFS wyniosła 10.1 miesięcy w porównaniu z 2.3 miesiącami w grupie kontrolnej. Odsetek pacjentów którzy przeżyli co najmniej 6 miesięcy bez progresji choroby lub konieczności zmiany leczenia wyniósł 63% w grupie CAR-T i 33% w przypadku leczenia standardowego. Całkowitą odpowiedź na leczenie osiągnięto u 66% otrzymujących CAR-T w porównaniu z 39% w przypadku terapii standardowej. Tak samo jak w badaniu ZUMA-7 wyniki dotyczące całkowitego czasu przeżycia nie osiągnęły jeszcze istotności statystycznej, jednak i tu można już zauważyć korzystny trend. 

Więcej na temat terapii CAR-T dowiesz się w tym artykule.





Autorka: Natalia Tarłowska





Źródła:

https://hematoonkologia.pl/

https://www.medscape.com/

https://ash.confex.com/

https://ash.confex.com/

Nie moglibyśmy działać bez wsparcia naszych Darczyńców. Pomóż nam działać dalej!

monster-aim-1.png

 

Fundacja Onkologiczna Alivia powstała w kwietniu 2010 roku. Założycielem jest Bartosz Poliński – starszy brat Agaty, u której 3 lata wcześniej, w wieku 28 lat, został zdiagnozowany zaawansowany rak. Rodzeństwo namówiło do współpracy innych.

W momencie diagnozy rokowania Agaty były niepomyślne. Rodzeństwo zmobilizowało się do poszukiwania najbardziej optymalnych metod leczenia. Nie było to łatwe – po drodze musieli zmierzyć się z niewydolnym systemem opieki onkologicznej, trudnościami formalnymi i problemami finansowymi. Szczęśliwie, udało się im pokonać te przeszkody. Agacie udało się również odzyskać zdrowie i odmienić fatalne rokowania. Doświadczenia te, stały się inspiracją do powołania organizacji, która pomaga pacjentom onkologicznym w trudnym procesie leczenia.

Fundacja naświetla problem występowania chorób nowotworowych u osób młodych. Propaguje także proaktywną postawę wobec choroby nowotworowej i przejęcie inicjatywy w jej leczeniu: zdobywanie przez chorych i bliskich jak największej ilości danych na temat danego przypadku, podejmowania decyzji dotyczących leczenia wspólnie z lekarzem. Podpowiada również sposoby ułatwiające szybkie dotarcie do kosztownych badań w ramach NFZ (kolejkoskop.pl), informacji o nowotworach złośliwych i ich leczeniu, jak również publikuje w języku polskim nowości onkologiczne ze świata na swojej stronie, jak i na profilu Alivii na Facebook’u.

W krytycznych sytuacjach fundacja pomaga organizować środki finansowe na świadczenia medyczne dla chorych, które nie są finansowane z NFZ. Zbiórkę funduszy umożliwia Program Skarbonka, które Alivia prowadzi dla potrzebujących.