Wyniki badań przedstawione w lutym 2026 r. przez naukowców z Fox Chase Cancer Center określają, czy test ctDNA pozwoli pacjentom uniknąć operacji raka pęcherza moczowego. ctDNA, czyli test krążącego DNA nowotworowego, w przypadku pacjentów z rakiem pęcherza może przewidywać ryzyko przerzutów, jednak nie jest skuteczny w rokowaniu nawrotu miejscowego w obrębie pęcherza.
ctDNA a ryzyko przerzutów i nawrotu raka
U pacjentów poddanych leczeniu oszczędzającemu raka pęcherza moczowego test ctDNA może pomóc przewidzieć ryzyko przerzutów. Test ten jednak nie pomoże w określeniu ryzyka nawrotu miejscowego. Wyniki, które zaprezentowali badacze ze Stanów Zjednoczonych, dotyczą badań u pacjentów z rakiem pęcherza moczowego naciekającym mięśniówkę.
Test ctDNA a zachowanie pęcherza moczowego
Zachowanie pęcherza moczowego jest kluczową kwestią dla pacjentów. Usunięcie go zwiększa ryzyko powikłań, ale również zmienia jakość życia. Nowe i lepsze terapie oznaczają, że więcej osób może otrzymać leczenie bez konieczności operacji. Potrzebne są narzędzia do identyfikowania, których pacjentów można leczyć bez konieczności wykonania cystektomii. Ten aspekt został sprawdzony w badaniu “Circulating Tumor DNA (ctDNA) to Guide Response-Adapted Bladder Preservation in Muscle-Invasive Bladder Cancer (MIBC): Integrated Analysis of the RETAIN Trials”.
Badanie pierwszy raz sprawdzało wyniki ctDNA u pacjentów leczonych metodą zachowującą pęcherz. Wnioski z badania mogą pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia pacjentów z rakiem pęcherza moczowego z naciekaniem mięśniówki.
Dołącz do nas!
Tu znajdziesz przygotowane specjalnie dla Ciebie darmowe wsparcie w zmaganiach z rakiem!
Badanie ctDNA u pacjentów po chemioimmunoterapii raka pęcherza
Badacze opierali się również na danych z badania klinicznego fazy 2 RETAIN-2, które wykazało, że u wybranych pacjentów można rozważyć leczenie obejmujące neoadjuwantową chemoimmunoterapię. Chemioterapia i immunoterapia okazały się skuteczne u wielu pacjentów. Ponad 70 z nich otrzymało chemioimmunoterapię (niwolumab). Pacjenci, u których terapia zadziałała, zostali objęci aktywnym nadzorem zamiast natychmiastowego leczenia chirurgicznego. U 80% tych pacjentów nie wystąpiły przerzuty przez 2 lata.
Po zakończeniu leczenia kilkukrotnie były wykonywane testy ctDNA. U 22 pacjentów doszło do nawrotu miejscowego w raku pęcherza. Co ważne, wzrost ctDNA nie wystąpił u 19 osób z grupy 22 pacjentów z nawrotem.
Ujemny wynik ctDNA po leczeniu oznaczał dobrą odpowiedź na terapię i rzadkie występowanie przerzutów w ciągu dwóch lat obserwacji. Dodatni wynik ctDNA oznaczał znacznie wyższe ryzyko rozwoju przerzutów, co sugeruje potrzebę bardziej agresywnej terapii.
Podsumowanie
Badanie ctDNA jest jednym z czynników, które prawdopodobnie pozwolą uniknąć operacji raka pęcherza moczowego. Może pomóc lekarzom dokonać lepszego wyboru terapeutycznego. Pomoże zadecydować, którzy pacjenci z rakiem pęcherza mogą bezpiecznie poddać się leczeniu zachowującemu pęcherz, a którzy będą wymagać standardowej cystektomii. Zgodnie z wynikami badań, test ctDNA nie jest jednak wiarygodny, jeśli chodzi o przewidywanie nawrotu raka pęcherza moczowego.
Źródła [dostęp na 27.02.2026 r.]:
