Objawy raka trzustki

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

div.row.news-aside.abcd {display:none;}
h3.header–small.news-aside__header.capitalize.m-b-30 {display:none;}
Rak trzustki to rzadko występujący nowotwór, jednak rokowania często są złe. Choroba rozwija się zwykle bezobjawowo przez długi czas, a leczenie jest trudne.

Objawem raka trzustki może być żółtaczka, zakrzepica żylna, wędrujące zakrzepowe zapalenie żył, świąd skóry, ubytek masy ciała. Może pojawić się też ból brzucha promieniujący do pleców, wymioty, wzdęcia, uczucie pełności po posiłku, powiększenie wątroby, ściemnienie moczu i jasne stolce. Dolegliwości te zwykle występują jednak dopiero w zaawansowanym stadium raka trzustki.

Szczególnie trudne jest wczesne rozpoznanie nowotworu zlokalizowanego w trzonie lub ogonie trzustki. W przypadku raka głowy trzustki, u ok. 25% chorych we wczesnym stadium występuje żółtaczka.

Kto jest narażony na raka trzustki?

Rak trzustki najczęściej pojawia się w 7.-8. dekadzie życia. Największym czynnikiem ryzyka rozwoju tej choroby jest palenie papierosów. Większe ryzyko występuje też u osób z przewlekłym zapaleniem trzustki oraz obciążonych genetycznie. Na rozwój tego nowotworu wpływa mutacja genu BRCA1 (zwiększa ona ryzyko wystąpienia również raka piersi i raka jajnika), genu APC, związanego z rodzinną polipowatością jelita grubego, a także mutacje genów współodpowiedzialnych za zespół dziedzicznego raka jelita grubego niezwiązanego z polipowatością (zespół HNPCC). Ponadto, rak trzustki występuje częściej u osób otyłych i chorych na cukrzycę.

Jak rozpoznaje się raka trzustki?

Podstawowym badaniem wykorzystywanym w diagnostyce trzustki jest USG jamy brzusznej. Stosuje się również bardziej dokładne metody, takie jak tomografia komputerowa jamy brzusznej, endosonografia trzustki, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, rezonans magnetyczny, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP).

W celu oceny funkcjonowania trzustki i innych narządów wykonuje się badania laboratoryjne, takie jak morfologia z rozmazem, badanie poziomu mocznika, kreatyniny, albuminy, bilirubiny i inne.

Autor: Maja Kochanowska

Źródła:

Nie moglibyśmy działać bez wsparcia naszych Darczyńców. Pomóż nam działać dalej!

monster-aim-1.png

 

Fundacja Onkologiczna Alivia powstała w kwietniu 2010 roku. Założycielem jest Bartosz Poliński – starszy brat Agaty, u której 3 lata wcześniej, w wieku 28 lat, został zdiagnozowany zaawansowany rak. Rodzeństwo namówiło do współpracy innych.

W momencie diagnozy rokowania Agaty były niepomyślne. Rodzeństwo zmobilizowało się do poszukiwania najbardziej optymalnych metod leczenia. Nie było to łatwe – po drodze musieli zmierzyć się z niewydolnym systemem opieki onkologicznej, trudnościami formalnymi i problemami finansowymi. Szczęśliwie, udało się im pokonać te przeszkody. Agacie udało się również odzyskać zdrowie i odmienić fatalne rokowania. Doświadczenia te, stały się inspiracją do powołania organizacji, która pomaga pacjentom onkologicznym w trudnym procesie leczenia.

Fundacja naświetla problem występowania chorób nowotworowych u osób młodych. Propaguje także proaktywną postawę wobec choroby nowotworowej i przejęcie inicjatywy w jej leczeniu: zdobywanie przez chorych i bliskich jak największej ilości danych na temat danego przypadku, podejmowania decyzji dotyczących leczenia wspólnie z lekarzem. Podpowiada również sposoby ułatwiające szybkie dotarcie do kosztownych badań w ramach NFZ (kolejkoskop.pl), informacji o nowotworach złośliwych i ich leczeniu, jak również publikuje w języku polskim nowości onkologiczne ze świata na swojej stronie, jak i na profilu Alivii na Facebook’u.

W krytycznych sytuacjach fundacja pomaga organizować środki finansowe na świadczenia medyczne dla chorych, które nie są finansowane z NFZ. Zbiórkę funduszy umożliwia Program Skarbonka, które Alivia prowadzi dla potrzebujących.