Objawy przewlekłej białaczki szpikowej

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

Przewlekła białaczka szpikowa (PBS, ang. CML), podobnie jak przewlekła białaczka limfocytowa, ostra białaczka szpikowa i ostra białaczka limfoblastyczna, to jedna z chorób nowotworowych krwi. Atakuje ona szpik kostny, a powstaje w wyniku połączenia dwóch genów: BCR i ABL1. Fuzja tych genów powoduje powstanie białka BCR-ABL, które wykazuje stałą aktywność i prowadzi do nadmiernego namnażania się macierzystych komórek szpikowych.

W przebiegu przewlekłej białaczki szpikowej występuje podwyższenie liczby białych krwinek, tzw. leukocytoza. Średni poziom leukocytów w momencie rozpoznania choroby wynosi 100 000/µl, a u 10% chorych nawet ponad 200 000 – 300 000/µl co może objawiać się utratą masy ciała. Zbyt duża liczba leukocytów może spowodować zablokowanie drobnych naczyń krwionośnych i zaburzenie przepływu krwi. Stan taki nazywa się leukostazą i może objawiać się zaburzeniami świadomości, widzenia, bólem głowy, hipoksemią (niedotlenienie – zbyt niska zawartość tlenu we krwi tętniczej) oraz priapizmem (długotrwały bolesny wzwód członka, niezwiązany z podnieceniem seksualnym).

Może występować też niedokrwistość (anemia), która objawia się zmęczeniem, bladością skóry i utratą apetytu. Powiększenie śledziony wywołuje z kolei ból w lewej okolicy podżebrowej oraz uczucie pełności w jamie brzusznej.

Objawem przewlekłej białaczki szpikowej może być też zespół Sweeta. Jest to choroba układu odpornościowego, w przebiegu której pojawia się gorączka, a na skórze czerwone, swędzące zmiany grudkowe na podłożu rumieniowym.

Rozwój przewlekłej białaczki szpikowej przebiega w trzech fazach: faza przewlekła, faza akceleracji i faza kryzy blastycznej. W fazie przewlekłej choroba często nie wywołuje żadnych dokuczliwych objawów i u ok. 50% pacjentów rozpoznaje się ją przypadkowo podczas badania morfologii krwi.

Dowiedz się więcej o diagnostyce i leczeniu PBS: prostowraka.pl/przewlekla-bialaczka-szpikowa/

Autor: Maja Kochanowska

Źródła:

Nie moglibyśmy działać bez wsparcia naszych Darczyńców. Pomóż nam działać dalej!

monster-aim-1.png

 

Fundacja Onkologiczna Alivia powstała w kwietniu 2010 roku. Założycielem jest Bartosz Poliński – starszy brat Agaty, u której 3 lata wcześniej, w wieku 28 lat, został zdiagnozowany zaawansowany rak. Rodzeństwo namówiło do współpracy innych.

W momencie diagnozy rokowania Agaty były niepomyślne. Rodzeństwo zmobilizowało się do poszukiwania najbardziej optymalnych metod leczenia. Nie było to łatwe – po drodze musieli zmierzyć się z niewydolnym systemem opieki onkologicznej, trudnościami formalnymi i problemami finansowymi. Szczęśliwie, udało się im pokonać te przeszkody. Agacie udało się również odzyskać zdrowie i odmienić fatalne rokowania. Doświadczenia te, stały się inspiracją do powołania organizacji, która pomaga pacjentom onkologicznym w trudnym procesie leczenia.

Fundacja naświetla problem występowania chorób nowotworowych u osób młodych. Propaguje także proaktywną postawę wobec choroby nowotworowej i przejęcie inicjatywy w jej leczeniu: zdobywanie przez chorych i bliskich jak największej ilości danych na temat danego przypadku, podejmowania decyzji dotyczących leczenia wspólnie z lekarzem. Podpowiada również sposoby ułatwiające szybkie dotarcie do kosztownych badań w ramach NFZ (kolejkoskop.pl), informacji o nowotworach złośliwych i ich leczeniu, jak również publikuje w języku polskim nowości onkologiczne ze świata na swojej stronie, jak i na profilu Alivii na Facebook’u.

W krytycznych sytuacjach fundacja pomaga organizować środki finansowe na świadczenia medyczne dla chorych, które nie są finansowane z NFZ. Zbiórkę funduszy umożliwia Program Skarbonka, które Alivia prowadzi dla potrzebujących.