Objawy raka żołądka

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

Od wielu lat obserwuje się systematyczne zmniejszenie liczby zachorowań na raka żołądka, a Polska jest krajem o średniej zachorowalności na ten nowotwór. Najczęściej jednak rak ten rozpoznawany jest w stadium zaawansowanym, w którym przeprowadzenie operacji prowadzącej do wyleczenia nie jest już możliwe. Wiąże się to z brakiem badań przesiewowych umożliwiających wykrycie nowotworu we wczesnym stadium (w okresie bezobjawowym).

Do czynników ryzyka raka żołądka należą:

  • przewlekłe stany zapalne żołądka spowodowane najczęściej przez bakterię Helicobacter pylori. W Polsce, w grupie nosicieli bakterii H. pylori, ryzyko zachorowania na raka żołądka jest nawet 10-krotnie większe w porównaniu z osobami niebędącymi nosicielami;
  • niewłaściwa dieta: nadmiar soli, niedobór warzyw i owoców, spożywanie dużych ilości produktów wędzonych;
  • otyłość;
  • palenie tytoniu;
  • płeć męska;
  • wiek: szczyt zachorowań między 50. a 70. rokiem życia;
  • występowanie gruczolaków żołądka;
  • choroba Addisona-Biermera – niedokrwistość złośliwa (w związku z zaburzeniami w układzie odpornościowym dochodzi do zaniku błony śluzowej żołądka, co wiąże się ze wzrostem ryzyka zachorowania);
  • grupa krwi A;
  • zakażenie wirusem Epstein-Barr;
  • wcześniejsze operacje żołądka.

Objawy raka żołądka są niecharakterystyczne i mogą być identyczne z tymi, które obserwowane są w innych powszechnych chorobach, takich jak zapalenie błony śluzowej żołądka czy też choroba wrzodowa lub refluksowa.

Do najczęstszych objawów raka żołądka należy stały, niepromieniujący ból w nadbrzuszu (70% pacjentów), ubytek masy ciała, do kacheksji (zespół wyniszczenia nowotworowego) włącznie (50% pacjentów). U ok. 33% pacjentów odnotowuje się dodatni test na krew utajoną w kale, a u ok. 15% smoliste stolce. Do pozostałych objawów raka żołądka należą: dysfagia (zaburzenie połykania) i szybkie nasycenie się pokarmem, nudności i wymioty, wyczuwalny palpacyjnie guz (w zaawansowanym stadium).

Występowanie któregokolwiek z objawów wymaga konsultacji lekarskiej, a pierwszym krokiem w wyjaśnieniu przyczyny dolegliwości powinno być zebranie wywiadu i zbadanie pacjenta.

Autor: Justyna Pluta

Źródła:

Nie moglibyśmy działać bez wsparcia naszych Darczyńców. Pomóż nam działać dalej!

monster-aim-1.png

 

Fundacja Onkologiczna Alivia powstała w kwietniu 2010 roku. Założycielem jest Bartosz Poliński – starszy brat Agaty, u której 3 lata wcześniej, w wieku 28 lat, został zdiagnozowany zaawansowany rak. Rodzeństwo namówiło do współpracy innych.

W momencie diagnozy rokowania Agaty były niepomyślne. Rodzeństwo zmobilizowało się do poszukiwania najbardziej optymalnych metod leczenia. Nie było to łatwe – po drodze musieli zmierzyć się z niewydolnym systemem opieki onkologicznej, trudnościami formalnymi i problemami finansowymi. Szczęśliwie, udało się im pokonać te przeszkody. Agacie udało się również odzyskać zdrowie i odmienić fatalne rokowania. Doświadczenia te, stały się inspiracją do powołania organizacji, która pomaga pacjentom onkologicznym w trudnym procesie leczenia.

Fundacja naświetla problem występowania chorób nowotworowych u osób młodych. Propaguje także proaktywną postawę wobec choroby nowotworowej i przejęcie inicjatywy w jej leczeniu: zdobywanie przez chorych i bliskich jak największej ilości danych na temat danego przypadku, podejmowania decyzji dotyczących leczenia wspólnie z lekarzem. Podpowiada również sposoby ułatwiające szybkie dotarcie do kosztownych badań w ramach NFZ (kolejkoskop.pl), informacji o nowotworach złośliwych i ich leczeniu, jak również publikuje w języku polskim nowości onkologiczne ze świata na swojej stronie, jak i na profilu Alivii na Facebook’u.

W krytycznych sytuacjach fundacja pomaga organizować środki finansowe na świadczenia medyczne dla chorych, które nie są finansowane z NFZ. Zbiórkę funduszy umożliwia Program Skarbonka, które Alivia prowadzi dla potrzebujących.