Objawy szpiczaka mnogiego (plazmocytowego)

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

Szpiczak mnogi (plazmocytowy, łac. myeloma multiplex) to podtyp chłoniaka charakteryzujący się występowaniem uogólnionych zmian nowotworowych w obrębie kości. Choroba ta ujawnia się u osób powyżej 60 roku życia i częściej dotyka mężczyzn niż kobiet. Przypadki szpiczaka plazmocytowego stanowią 1% wszystkich nowotworów złośliwych i około 10% nowotworów hematologicznych.

W przebiegu szpiczaka mnogiego dochodzi do rozrostu plazmocytów – komórek układu odpornościowego powstających z limfocytów B i odpowiedzialnych za wytwarzanie przeciwciał. Niekontrolowany rozrost plazmocytów prowadzi do powstania nacieku nowotworowego, a w konsekwencji do niewydolności szpiku kostnego oraz zmian osteolitycznych (destrukcji tkanki kostnej głównie w obrębie czaszki, żeber, mostka, kręgów, nasad kości długich, kości obręczy barkowej i biodrowej). Ucisk zmian kostnych na rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe skutkuje pojawieniem się zaburzeń neurologicznych

Nieprawidłowe plazmocyty wytwarzają jednorodne (monoklonalne) białko, którego wysokie stężenie w osoczu jest przyczyną wystąpienia zespołu nadmiernej lepkości, amyloidozy (gromadzenie się w tkankach i narządach nierozpuszczalnych białek), zaburzeń krzepnięcia i niewydolności nerek. Amyloidoza i nadmierna lepkość osocza może objawiać się dysfunkcjami układu krążenia – niewydolnością serca, kardiomiopatią, zmianami naczyniowymi.

Przyczyny powstawania szpiczaka plazmocytowego nie są znane. Sugeruje się, że istotny wpływ mogą mieć: promieniowanie jonizujące, czynniki chemiczne (azbest, benzen, formaldehyd, dioksyny, farby), zakażenia wirusami Herpes, czynniki genetyczne.

W około 10–15% przypadków w momencie diagnozy choroba ma przebieg bezobjawowy. W pozostałych przypadkach objawy są niecharakterystyczne:

  • osłabienie, utrata masy ciała
  • ból kości – najczęściej odcinka lędźwiowego kręgosłupa, miednicy, żeber
  • niedokrwistość
  • zaburzenia czucia, niedowład, porażenie kończyn 
  • nawracające zakażenia bakteryjne i wirusowe
  • podwyższony poziom wapnia we krwi
  • objawy niewydolności nerek (20-30% chorych)

Jeżeli pacjent zaobserwuje u siebie kilka z wymienionych wyżej objawów, powinien skonsultować się z lekarzem, który na podstawie wstępnego wywiadu rozważy skierowanie na diagnostykę w kierunku szpiczaka. W celu dokonania rozpoznania należy wykonać następujące badania:

  • morfologia krwi obwodowej, poziom kreatyniny w surowicy, klirens kreatyniny, poziom wapnia we krwi, odczyn Bernackiego (OB)
  • oznaczenia białka monoklonalnego (M) w surowicy krwi i/lub moczu 
  • aspiracja i/lub biopsja szpiku kostnego – ocena zawartości komórek plazmatycznych w szpiku kostnym, badania cytogenetyczne
  • niskodawkowa tomografia komputerowa całego ciała (lub RTG w razie niedostępności TK) – ocena obecności zmian litycznych w kościach. Obrazowanie rezonansem magnetycznym (MRI) powinno być wykorzystane w przypadku podejrzenia złamań lub ucisku na rdzeń kręgowy.

Autorka: Natalia Tarłowska

Źródła:

Maśliński, Sławomir, and Jan Ryżewski, eds. Patofizjologia: podręcznik dla studentów medycyny. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2012.

Skowrońska-Gardas, A., et al. Onkologia podręcznik dla studentów medycyny. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003.

www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.15.15.

http://www.esmo.org/guidelines/haematological-malignancies/multiple-myeloma

Nie moglibyśmy działać bez wsparcia naszych Darczyńców. Pomóż nam działać dalej!

monster-aim-1.png

Zostań Podopiecznym!

Zostań Podopiecznym Fundacji Alivia! Pacjenci onkologiczni często zmagają się nie tylko z chorobą, ale także z poważnymi problemami finansowymi.

 

Fundacja Onkologiczna Alivia powstała w kwietniu 2010 roku. Założycielem jest Bartosz Poliński – starszy brat Agaty, u której 3 lata wcześniej, w wieku 28 lat, został zdiagnozowany zaawansowany rak. Rodzeństwo namówiło do współpracy innych.

W momencie diagnozy rokowania Agaty były niepomyślne. Rodzeństwo zmobilizowało się do poszukiwania najbardziej optymalnych metod leczenia. Nie było to łatwe – po drodze musieli zmierzyć się z niewydolnym systemem opieki onkologicznej, trudnościami formalnymi i problemami finansowymi. Szczęśliwie, udało się im pokonać te przeszkody. Agacie udało się również odzyskać zdrowie i odmienić fatalne rokowania. Doświadczenia te, stały się inspiracją do powołania organizacji, która pomaga pacjentom onkologicznym w trudnym procesie leczenia.

Fundacja naświetla problem występowania chorób nowotworowych u osób młodych. Propaguje także proaktywną postawę wobec choroby nowotworowej i przejęcie inicjatywy w jej leczeniu: zdobywanie przez chorych i bliskich jak największej ilości danych na temat danego przypadku, podejmowania decyzji dotyczących leczenia wspólnie z lekarzem. Podpowiada również sposoby ułatwiające szybkie dotarcie do kosztownych badań w ramach NFZ (kolejkoskop.pl), informacji o nowotworach złośliwych i ich leczeniu, jak również publikuje w języku polskim nowości onkologiczne ze świata na swojej stronie, jak i na profilu Alivii na Facebook’u.

W krytycznych sytuacjach fundacja pomaga organizować środki finansowe na świadczenia medyczne dla chorych, które nie są finansowane z NFZ. Zbiórkę funduszy umożliwia Program Skarbonka, które Alivia prowadzi dla potrzebujących.